املاگودیکتهٔ شب با صدای کتاب نصب رایگان

راهنمای والدین فارسی دوم فارسی سوم فارسی اول

کلمات «خوا» در املا: خواهر، خواب، خواندن؛ چرا واو دارند؟

فارسی اول تا سوم ۶ دقیقه مطالعه بروزرسانی ۱۱ مهر ۱۴۰۵

کلمات «خوا» در املا: خواهر، خواب، خواندن؛ چرا واو دارند؟

در «خواهر»، «خواب» و «خواندن» واو نوشته می‌شود ولی خوانده نمی‌شود. برای همین بچه از روی صدا «خاهر» و «خاب» می‌نویسد. راه کوتاهش این است: به‌جای حفظ کردن تک‌تک کلمه‌ها، سه خانواده را یاد بگیرد. در کتاب‌های فارسی دوم تا ششم، از هر ۱۰۰ باری که کلمه‌ای با «خوا» آمده، ۸۴ بار از خانوادهٔ «خواستن»، «خواندن» یا «خواب» بوده است.

چرا «خوا» واو دارد ولی «خا» خوانده می‌شود؟

این واو یادگارِ تلفظ قدیم فارسی است. زمانی صدایش شنیده می‌شد و بعد از گفتار افتاد، ولی خط همان شکل قدیم را نگه داشت. در کتاب‌های دستور به آن «واو معدوله» می‌گویند. بچه لازم نیست این اسم را بداند. کافی است بداند در بعضی کلمه‌ها بعد از «خ» یک واوِ بی‌صدا هست.

مشکل این است که هیچ نشانه‌ای در صدا نیست. معلم هر قدر شمرده بخواند، «خواب» و «خاب» یکی شنیده می‌شوند. پس مثل «ق» و «غ»، تنها راه این است که بچه شکل کلمه را بشناسد. خوشبختانه این‌جا کار ساده‌تر است، چون کلمه‌های «خوا» بیشتر از چند فعل پرکاربرد می‌آیند.

بچه‌ها اولین بار در کلاس اول با این نشانه روبه‌رو می‌شوند: «خوا» در درس ۱۵ فارسی اول، «ژاله و منیژه» درس داده می‌شود، با کلمه‌هایی مثل «خواب»، «خواهر» و «خواندن». ترتیب همهٔ نشانه‌ها را در ترتیب نشانه‌های فارسی اول آورده‌ایم.

داده: «خوا» در کتاب‌های فارسی دوم تا ششم

متن هم‌ترازشدهٔ ۷۴ درس صوت‌دار فارسی دوم تا ششم را، حدود ۲۴٬۴۰۰ کلمه، گشتیم و هر بار که کلمه‌ای «خوا» یا «خویش» داشت، شمردیم؛ یعنی «می‌خواهم» اگر سه بار در درس آمده، سه بار. روی‌هم ۲۳۶ بار. بعد هر کلمه را به خانواده‌اش برگرداندیم: «بخوانیم» و «خواننده» به «خواندن»، «می‌خواهد» و «خواهش» به «خواستن».

دو کلمه را کنار گذاشتیم: «خوی» و «نیکوخوی». این‌ها هم «خو» دارند ولی واوشان خوانده می‌شود، پس دام املایی نیستند.

دفعه‌هایی که کلمهٔ «خوا»دار در کتاب‌های فارسی دوم تا ششم آمده، به تفکیک خانواده
خواستن (می‌خواهم، خواهش)۹۹بار
خواندن (بخوانیم، خواننده)۸۱بار
خواب (خوابید، رخت‌خواب)۱۹بار
خواجه۱۶بار
خویش، خویشان۱۵بار
بقیه (خواهر، استخوان، خوار…)۶بار

متن ۷۴ درس صوت‌دار فارسی دوم تا ششم؛ هر تکرار یک بار شمرده شده. «خوی» و «نیکوخوی» که واوشان خوانده می‌شود، حساب نشده‌اند.

از این عددها می‌شود فهمید کجا وقت بگذارید:

  • «خواستن» و «خواندن» تنها سه‌چهارم کار را می‌کنند (۹۹ و ۸۱ بار از ۲۳۶). اگر بچه این دو فعل را در همهٔ شکل‌هایش درست بنویسد، بیشترِ «خوا»های کتابش را بلد است.
  • «خواهد» فقط معنای خواستن نمی‌دهد. در «خواهد رفت» و «نخواهد گذاشت» نشانهٔ آینده است، ولی املایش همان است. این شکل در هر پنج کتاب آمده.
  • «خواهر»، کلمهٔ معروف این دسته، در کتاب‌های دوم تا ششم فقط یک بار آمده (درس ۱۲ فارسی دوم). کلمهٔ نمونه را بچه از کلاس اول بلد است؛ چیزی که بیشتر جلویش می‌آید «می‌خواستم» و «می‌خواندیم» است.

سهم هر کتاب هم این است:

کتاب دفعه‌های «خوا» در متن درس‌هایی که دست‌کم یک «خوا» دارند
فارسی دوم ۳۵ ۱۱ از ۱۶
فارسی سوم ۴۶ ۱۵ از ۱۵
فارسی چهارم ۴۲ ۱۲ از ۱۵
فارسی پنجم ۷۰ ۱۲ از ۱۵
فارسی ششم ۴۳ ۸ از ۱۳

در فارسی سوم هیچ درسی بی «خوا» نیست. «خواجه» در پنجم زیاد است چون درس ۱۱ («نقش خردمندان») دربارهٔ خواجه نصیرالدین توسی است، نه چون کلمهٔ رایجی است.

دام برعکس: «برخاستن» واو ندارد

بچه‌ای که تازه یاد گرفته «خا» را با واو بنویسد، ممکن است این‌جا هم واو بگذارد. «برخاست» یعنی بلند شد، و بی واو نوشته می‌شود، چون از خانوادهٔ «خواستن» نیست. در کتاب‌ها شش درس این کلمه را دارند: یکی در فارسی سوم (درس ۱۴)، سه تا در پنجم و دو تا در ششم.

یک جملهٔ کوتاه کمک می‌کند: «خواستن» یعنی دلم می‌خواهد، با واو؛ «برخاستن» یعنی از جایم بلند شدم، بی واو. این جفت را از کلاس سوم به بعد کنار هم تمرین کنید.

کلمه‌های «خوا» که بچهٔ کلاس دوم و سوم می‌بیند

این‌ها شکل‌هایی‌اند که واقعاً در متن کتاب‌ها آمده‌اند:

  • فارسی دوم: می‌خواهم، می‌خواهد، می‌خواست، خواندن، خواند، بخوانیم، می‌خوانیم، خوانده، خواهرم، نمازخواندن
  • فارسی سوم: خواهش، می‌خواهد، نخواهد، خواب، تخت‌خواب، رخت‌خواب، نمی‌خوابد، خواندید، درس‌خوان، خویش، خویشان

چند درس که «خوا» در آن‌ها زیاد است و ارزش دارد شبِ دیکته‌شان این دام را جدا تمرین کنید:

در صفحهٔ هر درس، کلمه‌های این دسته زیر «خوا — واوی که خوانده نمی‌شود» جدا آمده‌اند. فهرست همهٔ درس‌ها در صفحهٔ فارسی دوم و صفحهٔ فارسی سوم هست.

تمرین ده‌دقیقه‌ای امشب

  1. سه خانواده را روی کاغذ بنویسید. سه ستون: «خواستن»، «خواندن»، «خواب». زیر هر کدام دو سه شکلی که بچه بلد است: «می‌خواهم، خواهش» / «می‌خوانم، کتاب‌خوان» / «خوابیدم، رخت‌خواب».
  2. بازی «مال کدام خانواده است؟». شما شکل‌های تازه بگویید: «نخواهد»، «بخوانیم»، «خوابیده». بچه فقط بگوید کدام ستون. وقتی خانواده را پیدا کرد، املایش را هم پیدا کرده.
  3. واو را رنگی کنید. کلمه‌ها را یک بار بنویسد و واوِ بی‌صدا را با مداد رنگی پررنگ کند. چشم به آن جا عادت می‌کند.
  4. ببین، بپوشان، بنویس. سه ثانیه نگاه، شما می‌پوشانید، از حفظ می‌نویسد، خودش مقایسه می‌کند.
  5. از سوم به بالا، جفت «خواست / برخاست» را اضافه کنید. یک جمله با هر دو: «خواست برود؛ از جایش برخاست.»
  6. فردا فقط غلط‌های امشب. کلمه‌ای که بی واو نوشت را پاک نکنید؛ کنارش شکل درست را یک بار بنویسد و فردا همان را بپرسید.

اگر وقت گفتن دیکته ندارید، املاگو متن همان درس را با صدای کتاب گویا جمله‌به‌جمله برای بچه می‌خواند و آخر کار متن درست را نشان می‌دهد تا خودش «خاب» و «خواب» را مقایسه کند. نصبش رایگان است و درس‌های اول هر پایه رایگان‌اند؛ بقیهٔ درس‌ها در نسخهٔ پرو است.

اشتباه‌های رایج ما والدها

  • واو را موقع گفتن تلفظ کردن («خُ‌واب») تا بچه بشنود. در کلاس کسی این‌طور نمی‌خواند، و بچه به صدایی تکیه می‌کند که فردا نیست.
  • فقط «خواهر» و «خواب» را تمرین کردن. این‌ها را از کلاس اول بلد است. غلط بیشتر در شکل‌های فعلی است: «می‌خاستم»، «بخانیم».
  • همهٔ دام‌ها در یک شب. «خوا» یک شب، «ق و غ» شب دیگر. سهم هر دام در کتاب‌ها را در غلط‌های رایج املایی دبستان آورده‌ایم.

کلمه‌های مهم و دیکتهٔ درس‌های فارسی دوم

نوشته‌های مرتبط

دیکته با صدای کتاب؛ نصب رایگان